KZ-syndrom

Dodano 23 września 2009, w Auschwitz Birkenau, Zbrodnie i biografia Irmy Grese, przez Polcia

Tematy związane z życiem seksualnym nazistowskich zbrodniarzy zostawiamy daleko w tyle. Osoby zainteresowane tymi zagadnieniami, odsyłam do książki „Seksualność w cieniu swastyki”, rzetelnego opracowania, które w zwięzły i przede wszystkim zrozumiały dla czytelnika sposób wyjaśnia najważniejsze wydarzenia hitlerowskich Niemiec, jakie miały wpływ na pożycie intymne całego germańskiego społeczeństwa.

Tymczasem nasza bohaterka wciąż pracowała w obozie „C” na funkcji SS-Oberaufseherin, kolejno nadzorując polskie, a następnie węgierskie Żydówki, przy okazji biorąc czynny udział w selekcjach na rampie oraz w samym obozie „C”.

I tutaj pojawiły się poważne „występki” Irmy, które nie zostały ani zapomniane, ani pominięte w późniejszym procesie sądowym. Przywołana została sytuacja, opisana przez świadka, Ilonę Stein, która zeznała, że widziała jak nadzorczyni Irma Grese zaatakowała kobietę rozmawiającą przez druty ze swoją córką bądź siostrą. Wszystko działo się w pobliżu obozowej kuchni, do której więźniarki nie mogły się zbliżać. Świadek Stein opisała ze szczegółami, jak Irma biła kobietę, dopóki tamta nie upadła na ziemię. Oczywiście Irma pomagała sobie pejczem, pasem i podkutymi butami bo to był najskuteczniejszy sposób, aby ukarać krnąbrną więźniarkę. Twarz bitej kobiety szybko nabrała czarno-granatowych barw, a w rezultacie zmasakrowaną ofiarę na trzy tygodnie zatrzymano w obozowym szpitalu. Stein podkreślała, że wielokrotnie widziała Irmę w towarzystwie Josefa Mengele, jak przeprowadzają selekcję i nie rzadko zdarzało się, że zauważywszy uciekające więźniarki, Irma osobiście je torturowała lub zlecała ich zastrzelenie któremuś z esesmanów.

Kącik Irmy #5 – „Achtung! Frau Aufseherin kommt!” czyli obozowy savoir-vivre

10 Przykazań jak przeżyć w lagrze i nie paść ofiarą aufzejerki:
1. Kiedy widzisz aufzejerkę ukłoń się i powiedz: „Guten Tag, Frau Aufseherin!”
2. Nigdy nie patrz na aufzejerkę bezczelnym lub wyzywającym wzrokiem
3. Nigdy nie wdawaj się w dłuższą rozmowę z aufzejerką
4. Utrzymuj w czystości siebie, swój pasiak i siennik
5. Nigdy nie spóźniaj się na apele, nie udawaj, że jesteś głucha na „syrenę”
6. Na każde pytanie aufzejerki odpowiadaj: „Jawohl!”
7. W pracy nigdy nie okazuj zmęczenia, polecenia wykonuj z uśmiechem
8. Zawsze noś przy sobie kilka papierosów dla aufzejerek
9. Aufzejerka zawsze ma rację i nigdy nie podważaj jej słów!
10. Jeśli aufzejerka zrobi tobie Meldung, to… niech Bóg ma cię w swojej opiece.

Idźmy dalej… Świadek Dora Szafran zeznała, że Irma osobiście zastrzeliła dwie więźniarki w obozie „A”, które w trakcie selekcji zostały wyznaczone do gazu. Kobiety, chcąc uniknąć śmierci, wyskoczyły przez okno, jednak ich próba ucieczki została zauważona przez Irmę i nadzorczyni bez wahania sama je zastrzeliła. Podobno ciała zamordowanych więźniarek jeszcze długo leżały na ziemi, brocząc krwią.
Ale najpoważniejszy zarzut i tym samym oskarżenie wysunięte podczas procesu wobec Irmy skierowała Edith Trieger. Zeznała, że w sierpniu 1944 roku, Irma Grese zastrzeliła trzydziestoletnią węgierską Żydówkę, która stała pod swoim blokiem i obserwowała selekcję nowego transportu na rampie. Pomimo ostrzeżenia i polecenia, by kobieta wróciła do baraku, tamta nie wykonała żadnego ruchu. Irma odbezpieczyła pistolet i wystrzeliła, celując w lewą pierś więźniarki. Rzecz jasna, kobieta zginęła na miejscu.

Są też inne, równie straszne dowody na to, że oskarżona Irma Grese była winna popełnionych zbrodni w Auschwitz. Do tych największych przestępstw trzeba dodać wiele mniejszych, popełnianych każdego dnia na setkach niewinnych ofiar. Pomimo, że sama nie mordowała, Irma decydowała o tym, kto zostanie skierowany do gazu czyli na śmierć. Zbiorowa odpowiedzialność Niemców czy wykonywanie poleceń były argumentem obronnym oskarżonych? Do tego wszystkiego, można dorzucić wielokrotne katowanie i bicie więźniów, umyślne skazywanie ich na dodatkowe cierpienia polegające na wielogodzinnych apelach oraz bezsensownych karach za zupełnie błache przewinienia. W książkach czy filmach dokumentalnych, przewijają się wątki z Irmą w roli głównej, tu fragment z książki „Oświęcim. Cmentarz świata”, Jana Masłowskiego:

„Esesmani wykazywali złośliwość połączoną z okrucieństwem, np. w Brzezince esesmanka Irma Greze „Gryze”, urządziła komandu Weberei (krawczynie) w Wielkanoc 1944 roku całodniowy „sport” na pobliskich wertepach.”

Źródło:
[Jan Masłowski "Oświęcim. Cmentarz świata"; Książka i Wiedza, Warszawa 1995]

A tu inny fragment o Irmie, tym razem z książki Krystyny Żywulskiej „Przeżyłam Oświęcim”:

„Wchodząc do szrajbsztuby zauważyłam kilka kobiet w pasiakach. Stala przed nimi aufzejerka Gresse, zwana die schone Irma [piękna Irma] – smukła, złotowłosa, o czarnych zimnych oczach. Drażniła szpicrutą skaczącego wilka. Wilk siał popłoch wśród wystraszonych pasiaków, co najwyraźniej bawiło piękną Irmę. Jak się okazało, aufzejerka przyprowadziła wychodzące na wolność. Zabawa z psem była ostatnią „rozrywką”, jaką im urządziła..”

Źródło:
[Krystyna Żywulska "Przeżyłam Oświęcim"; Warszawa 2006]

Nie było rzeczą łatwą przywoływać w pamięci tragiczne wydarzenia z czasów wojny, dlatego większość byłych więźniów wolała milczeć niż rozdrapywać ledwo co zagojone rany. Choroba poobozowa, którą określono jako KZ-syndrom, nadal nie pozwala świadkom zbrodni wyzwolić się z koszmarów przeszłości. Mimo tego, byli tacy, co chcieli zeznawać, mając na uwadze to, że bez ich relacji, ukaranie zbrodniarzy byłoby niemożliwe, a przyszłe pokolenia nigdy nie dowiedziałyby się całej prawdy o Holocauście.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>